Stumfilm

Stumfilm er ein film utan lydspor, som ofte vert akkompagnert av piano, orgel eller orkester. Stort sett alle filmar før 1920 var stumfilmar, men i løpet av 1920- og 1930 talet vart talefilmar gradvis meir vanleg.
Stumfilmen ”snakka” til alle, ved hjelp av sitt universale språk. Ein trengte ikkje å kunne skrive, lese eller kunne forskjellige språk for å skjønne innhaldet av filmen. Dette gjorde at filmane like kunne verta vist i mange forskjellige land, utan at det oppstod problem.
Til tross for dette, så var det ikkje alle som likte det dei såg. Mange meinte at innhalda i stumfilmane var altfor vågale og umoralske. Noko som førte til sensurering av filmar i mange land, blant anna i Noreg.




Kjelder:
Mediemøter 2, Aschehoug